..


مصادره 30 ساله نفت ایران توسط خارجی‌ها
اصغر ابراهیمی اصل معاون وزیر سابق نفت نیز در خصوص قراردادهای جدید نفتی اظهار کرد: متاسفانه آقای زنگنه که در عرصه دیپلماسی نفتی با شکست رو به رو شده و نتوانسته کاری برای افزایش قیمت نفت انجام دهد، بنابراین قراردادهای IPC را که همان قراردادهای امتیاز مشارکت در تولید است، با خلعیت کردن اختیارات از شرکت ملی نفت ایران دنبال می‌کند.
وی در تشریح جزئیات این قراردادها گفت: در این قراردادها اختیار از شرکت ملی نفت خلع می‌شود و به شرکتهای بزرگی که به همراه شرکت مورد تأیید وزارت نفت به ایران می‌آید واگذار می‌شود. در این قراردادها این شرکتها هفت سال برای اکتشاف و حفاری در میادین ایران سرمایه گذاری می‌کنند و 32 سال هم از تولیدات آن بهره برداری می‌کنند، بنابراین جمعاً 32 سال در صنعت نفت ایران حضور خواهند داشت.
معاون وزیر سابق نفت خاطرنشان کرد: قالب این قراردادها 100 درصد به نفع شرکتهای خارجی است و اختیارات شرکت ملی نفت ایران هم، مصادره می‌شود. کل کار این قراردادها زیر نظر کمیته‌ای متشکل از 3 نفر از شرکتهای خارجی مانند شل، بی پی، استات اویل و سه نفر از نمایندگان NIOC قرار می‌گیرد.
ابراهیمی اصل تصریح کرد: این شش نفر همه کارها را از قبیل برنامه، بودجه، نحوه توسعه و تولید، فروش، قیمت و تقسیم سود انجام می‌دهند. اگر این شش نفر به توافق نرسیدند مدیرعامل شرکت نفت با مدیرعامل شرکت خارجی در خصوص این موارد تفاهم می‌کنند، اگر بازهم به تفاهم نرسیدند کار به حکمیت می‌کشد.
وی افزود: در حکمیت یک نماینده از طرف ایران، یک نماینده از طرف شرکت خارجی و یک داور بین المللی که یا آمریکایی یا انگلیسی است، حضور دارند بنابراین، ایران همیشه در این بازی دو بر یک، بازنده می‌شود.
معاون وزیر سابق نفت با انتقاد از این قراردادها به «نسیم آنلاین» عنوان کرد: در این قراردادها گفته شده که اگر ایران به دلیلی قصد تولید نداشت، تحریمی اتفاق افتاد، اجازه تولید به ما ندادند و یا نگذاشتند که نفت و گاز خود را بفروشیم، شرکت خارجی محق به دریافت سهم خود از هر بشکه تولیدی و یا هر متر مکعب گاز است و ایران باید از سایر منابع خود پول طرفهای خارجی را تا آخر پروژه که همان 25 سال است پرداخت کند.
ابراهیمی اصل با بیان مثالی در این زمینه گفت: فرض کنید اگر در میدانی با سرمایه گذاری شرکتهای خارجی 200 هزار بشکه نفت در روز تولید شود، در صورتی که ایران به دلایل عدم خرید و یا هر دلیل مهم دیگری، نخواست که به تولید خود ادامه دهد، باید سهم طرفهای خارجی را تا 25 سال پرداخت کند.
معاون وزیر سابق افزود: متاسفانه در این قراردادها شرکتهای خارجی به کشور ما می‌آیند و میدانهای ما را کاملاً در اختیار می‌گیرند. در این حالت کشور به 30 تا 40 قطعه تقسیم می‌شود و ما این 30 تا 40 قطعه را به شرکتهای خارجی که کارهای اکتشافی در زمینه پروداکشن شیر انجام می‌دهند، واگذار می‌کنیم. آن‌ها هم کار اکتشافی خود را انجام می‌دهند، و نفت گاز تولید کرده و هزینه‌ها را از آن کسر می‌کنند و باقی آن را به ایران می‌دهند، سپس می گویند شما باید سهم ما را از این تولید بدهید.
ابراهیمی اصل خاطرنشان کرد: این یعنی در قراردادهای امتیازی قبلی، آن‌ها به ما سهم می‌دادند، ولی در حال حاضر شرکتهای خارجی از ما طلب سهم می‌کنند، سهم هم به گونه‌ای تعیین می‌شود که طرف خارجی سود حداکثر را ببرد. این یعنی شرکت خارجی برای خودش، تکنولوژیش، صنایعش و متخصصینش درآمد ایجاد می‌کند و سود بسیار بالایی را می‌برد، چون ریسک سرمایه گذاری در میادین نفت و گاز ایران صفر است و در حال حاضر ما 18 درصد از گاز دنیا و 10 درصد از نفت دنیا را در اختیار داریم.
وی گفت: تکنولوژی امروز، از نظر هوایی با ماهواره‌ها و هواپیمای بدون سرنشین مخازن نفت و گاز را تا عمق 9 کیلومتری سطح زمین به راحتی شناسایی می‌کنند، بنابراین مشکلی برای تولید نفت و گاز به وجود نخواهد آمد و شرکتهای خارجی حتماً به سود مورد نظر خود می‌رسند.
معاون وزیر سابق نفت با اشاره به وضعیت میادین مشترک کشور به خبرنگار «نسیم آنلاین» گفت: در حال حاضر شاهد این هستیم که در میادین مشترکی که با کشورهای قطر، عربستان، عراق و کوبت داریم نفت مهاجرت می‌کند، همین مسئله باعث می‌شود که ما ناچار شویم از غربی‌ها کمک بگیریم و آنها هم با زدن پاتک به ما، در حوزه‌های سرزمین اصلی در بخشهای تولید و اکتشاف و حفاری با ما مشارکت می‌کنند.
ابراهیمی اصل تصریح کرد: مشارکت آنها و افزایش تولید ما سبب می‌شود که با تداوم عرضه نفت خام در بازار، سطح قیمتها پایین نگه داشته شود و دولتهای غربی بتوانند در قرن 21 توسعه خود، اقتصاد خود و خروج از رکود خودشان را با نفت و گازی که بسیار ارزان و تقریباً مفت است سامان دهند.
وی بر همین اساس بیان کرد: ما در قراردادهای جدید قربانی یک جنگ نرم خواهیم شد. در قالب قراردادی که به ظاهر ساده است و آقای زنگنه و مسئولان وزارت نفت دو سال است که همه را واکسن می‌زنند که حساسیت کسی تحریک نشود. در حال حاضر جامعه فکر می‌کند که قرار است قراردادی امضا شود و این قرارداد پول، اشتغال، ثروت و تولید را به کشور بیاورد.
معاون وزیر سابق نفت خاطرنشان کرد: متاسفانه جزئیات این قرارداد را عده‌ای محدود می‌دانند و بعد از مدتی مسئولان وزارت نفت از آن رونمایی می‌کنند و به مردم وعده می‌دهند که انشالله مشکلات درست می‌شود، در حالی واقعیت چیز دیگری است.
ابراهیمی اصل تصریح کرد: رسانه‌ها، مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان، شورای امنیت و نخبگان جامعه باید روی این قرارداد کار کنند و این قرارداد که نسبت به منافع ملی بسیار ضعیف عمل کرده و به طور قوی و هوشمندانه‌ای برای مصادره نفت و گاز ما طی 25 تا 35 سال آینده تدوین شده را، اصلاح کنند.
مسعود درخشان عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی نیز گفت: مهم‌ترین اشکال متن قراردادهای جدید توجه نکردن به جایگاه علمی کشور، اقتصاد سیاسی نفت و آینده شرکت نفت است.
وی افزود: متن قراردادهایی که تهیه شده بازگشت به گذشته و مربوط به پیش از ملی شدن صنعت نفت است، بر اساس این قراردادها شرکت‌های نفتی بین المللی حضور بسیار بلند مدتی در کشور خواهند داشت و سهم قابل ملاحظه‌ای از مخزن را برداشت خواهند کرد.
درخشان اضافه کرد: پیامی که از شرکت نفت منتشر می‌شود این است که ما نمی‌توانیم و دیگران باید بیایند و کارها را انجام دهند و این با اقتصاد مقاومتی مغایرت دارد.