بهار فرهنگی کی خواهد آمد؟

آيا گفتمان مقاومت، مانع پيشرفت است؟  پرتو  

 حسن حاجي حسيني

آن روز که آن پير روشن ضمير(ره) فرمود ما يک لحظه هم از عملکرد خود در جنگ نادم و پشيمان نيستيم، گويي امروز را مي‌ديد که چگونه عده‌اي به گذشته خود پشت کرده و از ياد برده‌اند که انقلاب ما آرمان‌هاي جهاني داشت و اميد همه آزادگان جهان به اين قطعه خاکي و ندايي است که از آن برمي‌خيزد.

اين‌که چگونه عده‌اي از انقلابيون ديروز، امروز ميان راه خسته شده‌اند، موضوع اين گفتار نيست –بماند در موعد خود- سخن بر سر اين است که در اين هنگامه نبرد سياسي و حماسه ماندگار انتخاباتي، چه کساني مي‌پندارند که بايد به نوعي هرچند ظريف با دشمن کنار آمد و امتياز داد تا کمي از فشارها کاسته شود.

اين انتخابات، عرصه تقابل ايده‌ها، آرمان‌ها و گفتمان‌هاست؛ گفتمان مقاومت از يک سو و گفتمان سازش و نرمش از سوي ديگر.

اهالي گفتمان سازش چنين وانمود مي‌کنند که مقاومت، مانع پيشرفت است، اگر بخواهيم پيشرفت کنيم چاره اي نداريم جز اين‌که کمي نرمش و انعطاف داشته باشيم و بايد دَمِ کدخدا را ديد. به عبارتي هضم شدن در نظام بين‌الملل، هدف اصلي گفتمان سازش است.

در مقابل، گفتمان مقاومت بر اين باور است که اتفاقاً ما هرچه داريم نتيجه مقاومت و پايداري بر سر اصول و ارزش‌ها حول محور ولايت بوده است و هرجا زاويه گرفتيم و علي(ع) و ولايت را تنها گذاشتيم، عقب مانديم.

آن‌گاه که مالک اشتر مخلصانه بر سر پيمان خود با ولايت مي‌جنگيد و به چند قدمي کانون فتنه و انحراف رسيده بود و مي‌رفت تا کار را تمام کند، خستگان و بريدگان از جنگ و سازشکاران منافق صفت در پشت ميدان با علي مخاصمه مي‌کردند که بگو مالک برگردد، ديگر اين جنگ مشروعيت ندارد، امام پيکي را فرستاد تا پيغام را به مالک يعني پرچمدار گفتمان مقاومت برساند، اما مالک همچنان در حال پيشروي بود، پيک جواب آورد که مالک مي‌گويد چه هنگام درنگ است، لحظه‌اي صبر، ظفر نزديک است. اما سازشکاران دست‌بردار نبودند، شمشيرها را به سرکردگي اشعث بن قيس بر سر حضرت بلند کردند که يا بگو مالک الساعه برگردد و يا گردنت را بدون درنگ مي‌زنيم. اين بار پيک براي خط مقدم جبهه مقاومت چنين پيغام برد که اگر مي‌خواهي علي را زنده ببيني، برگرد. و شد آن‌چه نمي‌بايست مي‌شد.

حقيقت امر چيست؟

حقيقت اين است که از ابتداي پيروزي انقلاب تا کنون دو گفتمان «مقاومت» و «سازش» پا به پاي هم در حال رقابت هستند. در انتخابات يازدهم صاحبان هردو گفتمان نيروهاي خود را به ميدان آورده‌اند.

بدون شک گفتمان مقاومت تحت لواي ولايت تاکنون در عرصه‌هاي مختلف خوش درخشيده است. مقام منيع ولايت، نظريه‌پرداز گفتمان مقاومت است. پايه و سنگ بناي حرکت جهادي حضرت امام عليه دستگاه حاکم، مبتني بر اين گفتمان مقاومت است. پايه و سنگ بناي حرکت جهادي حضرت امام عليه دستگاه حاکم، مبتني بر اين گفتمان بود. علاوه بر اين، مقاومت در برابر نظام سلطه را از همان ابتداي جهت‌گيري اساسي حرکت خود اعلان کردند. پيش از آن، علماي بزرگ اصفهان مثل برادران آقا نجفي و بعد از آن ميرزاي شيرازي وقتي ديدند کيان اسلام در حال ضربه ديدن است، در برابر نظام سلطه مقاومت کردند، امام عليه الرحمه والرضوان از همان اول، محور مقاومت در برابر اسرئيل و امريکا را مطرح نمودند. در زمان جنگ، با اعلام شعار «جنگ جنگ تا پيروزي» هدف مقاومت در عرصه منطقه‌اي و بين‌المللي را اعلان نمودند.

بعد از آن‌که مقام معظم رهبري هدايت کشور را به عهده گرفتند، به‌خوبي اين گفتمان را به‌صورت راهبردي هدايت کردند و با بيان‌هاي مختلف در عرصه سياست و اجتماع مطرح نمودند و اين اواخر با طرح‌ اقتصاد مقاومتي، وجهه ديگري از اين گفتمان را نظريه پردازي کردند.

مقاومت و پيشرفت

عده‌اي در عرصه انتخابات چنين وانمود مي‌کنند که اگر بخواهيم توسعه و پيشرفت داشته باشيم چاره‌اي نداريم جز اين‌که کمي در مقابل نظام بين‌الملل کوتاه بياييم.

مقام معظم رهبري بارها و بارها در مقابل گفتمان سازش موضع گرفته و فرموده‌اند عقب‌نشيني در برابر دشمن هيچ دستاوردي براي نظام ندارد.

مع‌الاسف در اين انتخابات حساس و سرنوشت‌ساز، هستند کساني که گفتمان سازش را نمايندگي مي‌کنند.

تجربه تاريخي

تجربه تاريخي حداقل يکصد سال اخير نشان داده است هرگاه گفتمان مقاومت در سياست به رهبري فقها تحقق يافته، نتيجه آن پيروزي و در مقابل شکست دشمن بوده است.

قبل از تحريم تنباکو علماي اصفهان با مقاومت در برابر ورود کالاهاي خارجي و تحريم آن‌ها پيشرفت بسيار مهمي براي کشور به ارمغان آوردند و با تاسيس شرکت اسلاميه تجارت، ضربه محکمي به نظام سلطه زدند.

در قضيه قرارداد «رژي» ميرزاي شيرازي با تحريم تنباکو چنان ضربه‌‌اي به استعمار انگليس زد که آن‌ها ساليان سال از اين ضربه گيج بودند.

انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني(ره) با متلاشي ساختن دژ مستحکم و پايگاه استعمار در ايران، ضربه‌اي اساسي به نظام سلطه زد که به اعتراف انديشمندان آن‌ها، امريکا هرگز تصور نمي‌کرد چنين ضربه‌اي دريافت کند.

بعد از جنگ تحميلي، مردم گرانقدر ايران هرگاه همگام با رهبري در مقابل نظام سلطه ايستادند، پيشرفت کردند. نمونه برجسته آن، مقاومت در برابر زياده‌خواهي غرب در موضوع هسته‌اي است که هم اکنون ثمره آن، غني‌سازي در هر درصد مورد نياز جمهوري اسلامي بدون اجازه از هيچ کس است.

تسخير فضا و ايجاد موقعيت بسيار استراتژيک در فضا، ايجاد حرکتي جديد در بين کشورهاي اسلامي و بيداري مجدد مسلمانان پس از سال‌ها خمودگي، پيروزي‌هاي برادران حزب ا... در لبنان، مقاومت در سوريه و عقب‌نشيني جبهه احزاب در اين کشور، خودکفايي در بنزين و چندين محصول استراتژيک ديگر، و نيز حضور حدود 150 کشور در اجلاس عدم تعهد در جمهوري اسلامي، همه و همه محصول گفتمان مقاومت است.

اما در مقابل

در مقابل، نتايج تلخ حاکميت گفتمان سازش را هم در پيش رو داريم؛ نتيجه غلبه تفکر گفتمان سازش در جنگ، خوراندن جام زهر به امام(ره) بود که بعد از آن خنده بر لبان آن يار سفر کرده ننشست.

با حاکميت تفکر سازش در حوزه اقتصاد و جذب در نظام سرمايه‌داري با فساد اقتصادي و رانت‌خواري، شکاف طبقاتي و فاصله عميق فقير و غني، ايجاد طبقه اشرافي تکنوسالار، تورم حدود 50 درصدي، و بديهي‌هاي هنگفت خارجي، آشوب‌هاي خياباني در چند شهر از جمله پيامدهاي حاکميت اين گفتمان بود. از جمله بارزترين نمونه‌هاي اين که گفتمان سازش نتيجه‌اي جز عقب‌گرد ندارد، موضوع هسته‌اي است. چند سال اين گفتمان اين موضوع را در عرصه بين‌الملل مديريت کرد، کار به آن‌جا کشيد که نه تنها تأسيسات فيزيکي هسته‌اي تعطيل شد بلکه عزت و اقتدار ملت ايران به تاراج رفت.

سخن آخر

هم‌اينک ملت ايران در 24 خرداد يک انتخابات برگزار نمي‌کند بلکه با اين آزمون بزرگ روبه‌روست که نماينده کدام يک از دو گفتمان را انتخاب نمايد. اين انتخاب، بصيرت بسيار بالايي را مي‌طلبد. به اين سخنان توجه کنيد:

- ما با آمريکا جايي که لازم باشد حتماً «مذاکره» مي‌کنيم؛ مذاکره با آمريکا براي ما هيچ‌گاه خط قرمز نبوده است.

- آمريکا کدخداي دهکده است، با کدخدا بستن راحت‌تر است، بايد تخاصم را به تدريج مهار کنيم و اين رابطه را برقرار نماييم.

- اگر اسرائيل را کنار بگذاريم، با هيچ کشوري منع مذاکره نداريم.

- ما بايد از سياست خارجي فعلي خارج شويم؛ چرا که مي‌توان با دنيا رابطه خوب داشت.

- به جز اسرائيل، نقاط تعامل فراواني با کشورهاي مختلف در خصوص روابط خارجي داريم.

و اما نماينده جريان مقاومت، جناب آقاي دکتر جليلي، چنين معتقد است:

- آمريکا در تقابل جدي با نظام ايران است. اگر قرار بود که ما در برابر تهديد و تنش از منافع خود عقب‌نشيني کنيم، امروز ديگر از کشور چيزي باقي نمانده بود