بهار فرهنگی کی خواهد آمد؟

امان از دل رهبر... نشریه پزتو نوشته

(اما من بهار  میگم  احمدی را مثل بروسلی چند نفره  محاصره کردند  چند نفر چند قدرت به یک نفر از طرفی هم لشکری از جنیان و شیاطینی که دوستان مشایی که با ابر جن گیر ها در ارتباط بود  لابد  حمله ور شدند جدا احمدی دعایی شده جادو شده مگر نه اینکه آخر الزمان دوباره مثل زمان سلیمان قدرت جادو گری و شیاطین بین مردم می ایند داره این اتفاق میفته  دشمنان احمدی مجبورا  به جنیان متوسل شدند )

بقیه از نشریه است  

اين بود عمل به منويات معظم له؟!... اين بود لبيک به تواصي رهبري انقلاب؟!... اين بود فرمانبرداري، اطاعت و ولايتمداري؟!

با اتفاقات رخ داده در کارزار استيضاح وزير کار، شک‌ها به يقين بدل شد که آقايمان غريب است!

غريب از اين جهت که حتي رؤساي قوا هم فرامين حضرتش را روي زمين مي‌گذارند و عمل بدان را نه براي خود، بلکه تنها براي ديگران لازم مي‌دانند!

با اين وجود چه انتظاري مي‌توان از سايرين داشت، زماني که سران بلند پايه مملکتي، عليرغم توصيه مؤکد زعامت انقلاب مبني بر حفظ وحدت، عکس و نقيض آن رفتار مي‌کنند؟!

احسنتم نمايندگان!... دست مريزاد دولتمردان!... به کجا چنين شتابان!

«حاسبوا قبل أن تحاسبوا». به عقب برگرديم و کارنامه خويش را مرور کنيم و دريابيم که در طول دو سال اخير، چه مقدار از وقت و انرژي و ظرفيت‌هاي دو قواي مجريه و مقننه، بر استيضاح‌هاي نافرجام و لجاجت‌هاي کودکانه، تلف شده است!

افراد و جريانات و دولت‌ها و ادوار مجلس و... مي‌آيند و مي‌روند، اما اين شجره طيبه نهضت روح الله است که ان‌شاءا... تا قيام بقيه ا... (ارواحنا له الفداه) پايدار خواهد ماند. از همين رو روا نيست تا با اقوال و افعال غير معقول و احساسي، ظرفيت‌هاي مادي و معنوي کشور و انقلاب را صرف يارکشي‌ها و منازعات بي ثمر سياسي نماييم.

اي شيفتگان خدمت و نه تشنگان قدرت!... ‌اي نمايندگان ملت!... ‌اي دولتمردان مهرورز!

آيا شايسته بود که فقط و فقط به دليل اختلاف نظر بر سر بودن يا نبودن يک شخص، خوراکي چند ماهه، آن هم در برهه حساس انتخابات يازدهم رياست جمهوري، براي دشمنان قسم خورده انقلاب و رسانه‌هاي معاند نظام مهيا شود؟!

تداعي و تصور رويدادهاي صحن علني مجلس، زماني موجبات شرمساري بيش از پيش را فراهم مي‌آورد که بدانيم اين اتفاقات همزمان با ايام الله دهه مبارک فجر و سالگرد پيروزي شکوهمند انقلاب اسلامي رخ داده است!

يقين داشته باشيم که مي‌بايد در قبال انجام هر يک از حرکات و سکنات خويش در برابر امام راحل عظيم الشأن، شهداي انقلاب و دفاع مقدس و تمامي ايرانيان ذوي الحقوق، جوابگو باشيم و از اقداماتمان دفاع نماييم.

با اين حال آيا مي‌توان رخدادهاي عصر 15 بهمن 1391 را در جهت تضمين مصالح و تأمين منافع جمهوري اسلامي ارزيابي نمود؟!

از يک طرفه به قاضي رفتن بپرهيزيم و براي يک‌بار هم که شده مصالح ملي را بر منافع شخصي و گروهي ترجيح دهيم. اين را بدانيم که دير يا زود، هر کدام از ما سر بر سينه خاک خواهيم گذاشت و تنها نام ماست که به يادگار خواهد ماند.

حال به نيکي يا بدي نام بردن از ما توسط آيندگان، رابطه مستقيمي با اقدامات و افعالمان خواهد داشت.

رهبري معظم پيش‌تر از اين خطاب به رؤساي دوقوه فرموده بودند: "دردمندانه مي‌گويم، اگر در قيامت خداوند از من بپرسد چه کردي؟ من مي‌گويم که کسي جز اين‌ها را نداشتم". "اگر به اختلافات خود ادامه بدهيد به ملت و نظام اسلامي خيانت کرده ايد"

به‌راستي حال و هواي اين روزها و لحظات رهبر معظم انقلاب پس از کش و قوس مجلس و دولت و آبي که به آسياب دشمن ريخته شد چگونه است؟